Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2007

Πώς γεννάται το κριτήριο;

"Διά της τριβής, εξ αίφνης"
Πλάτων

Σχέδιο πόλης: τεχνοκρατική οριοθέτηση των συνόρων του άστεως
ή
Σχέδιο πόλης: πλήρωση του κενού με φαντασιακούς μηχανισμούς

Η πόρτα παλιά και σιδερένια, τα βήματα στη σκάλα "αγγελιοφόρος" αναμνήσεων. Ο χώρος του εφήμερου πυκνώνει ρίχνοντας κλεφτές ματιές στην αιωνιότητα. Εικοσιτρείς καλλιτέχνες, εικοσιτρία όνειρα μιας σχεδόν πραγματικότητας.

Κατεχάκη 54: Τόπος συνάντησης της άυλης κληρονομιάς, της ιστορικής εφημερίδας "Αγγελιοφόρος" με την άλλη πλευρά της πόλης, που "εντάσσεται" σε ένα σχέδιο πόλης κάτω από διαφορετικούς όρους.

Τα αποκόμματα και τα εξώφυλλα υποδέχονται τον επισκέπτη σε ένα χώρο που μετενσαρκώνεται σε Χώρα.
Χώρα οραμάτων, ονείρων, μαχόμενων ιδεών και αισθημάτων.

"Save Athens". Πολεοδομικός χάρτης που μεταμορφώνεται κατά βούληση σε επιθυμία. Κατάρρευση τοίχου υπό τους ήχους μουσικού τζαμ. Ένα virtual μουσείο Μπάρμπι. Διαχείριση σκουπιδιών. Ένα λιβάδι στο ταβάνι όσο οι τοίχοι μετατρέπονται σε ουρανό με σύννεφα. Υπερμεγέθη λουλούδια και πουλιά – ένας όγκος που μεταμορφώνεται σε άνθρωπο. Και πολλά άλλα...

Η συνοχή της μνήμης συναντά το δυνητικά πραγματώσιμο, με τη μορφή ποιητικού οράματος. Ένα όραμα που θεωρεί τη δυναμική της αντίληψης ως το φορέα της έκφρασης.

Όπως γράφει ο Howard Nemerov:
"Tο μάτι του ζωγράφου παρευρίσκεται
στη γέννηση και στο θάνατο.
Βλέποντας στα δύο μια μοναδική ενέργεια.
Στιγμιαία έκδηλη σε κάθε μορφή.
Όπως στο δέντρο, την ανάπτυξη του.
Το σκάσιμο του σπόρου όπως και τη συμπύκνωση του κενού
να καλούν τη βροχή και τον ήλιο".

Μία έκθεση όπου οι φραγμοί και οι αντιληπτικοί μηχανικοί που τους συνθέτουν επιτρέπουν την απλή μετακίνηση από τη φυσική στη μεταφυσική.
Και δημιουργεί αναρωτώμενη.

Τζίμης Ευθυμίου