Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2009

CLEAN ART ( Καθαρή Τέχνη )

ομαδική έκθεση



Η τέχνη δεν είναι πάντα μνημειώδης. Μπορεί να είναι και εφήμερη. Η τέχνη δεν είναι καθαρή όταν ενδιαφέρεται μόνο για τον εαυτό της. Η ίδια η φύση της τέχνης απευθύνεται στον άνθρωπο και κατακτιέται όταν μπορεί να προσφέρει εφόδια για την ύπαρξη. Συμβολικά όσο και έμπρακτα.

Ο Ορίζοντας Γεγονότων παρουσιάζει μία άσκηση καθαρής τέχνης, στις 27 Νοεμβρίου, με διάρκεια έως τις 7 Δεκεμβρίου, καθημερινά, 8-11μμ στον ομώνυμο πολυχώρο της οδού Κατεχάκη 54, Ν. Ψυχικό, (δίπλα στο Μετρό Κατεχάκη).

CLEAN ART ( Τέχνη για τα σκουπίδια )

Εγκαίνια
Παρασκευή 27 Νοεμβρίου στις 8:30μμ
και συναυλία το Σάββατο 28 Νοεμβρίου στις 9:30μμ στον ίδιο χώρο

Συμμετέχουν:
Elderdiery "Dede" Fadul, Selva Cubas Manfredini, Αγγελική Κορκού, Αλέκος Σταματόπουλος, Αλέξης Δάρας, Ανδρό, Αννα Δημητρίου, Αντώνης Κουτσούμπας, Αντωνία Θωμοπούλου, Βαρβάρα Σπυρούλη, Βάσω Σοφρά, Βίκη Κανταρτζή, Γεωργία Γεωργιάδου, Γιάννης Σκαρλάτος, Γιάννης Τρυπαναγνωστόπουλος, Γιώργος Κατσαρός, Γιώργος Χουρχούλης, Δέσποινα Πανταζή, Διονυσία Μιχάλη, Έλενα Ινέζ Βενιέρη, Έλενα Προδρομίδου, Ελένη Πολυχρονάτου, Ευγενία Καραμούζη, Ευσεβία Μιχαηλίδου, Ηλίας Γιαννίρης, Θοδωρής Κουτουβίδης, Ιωάννα Χατζηπανηγύρη, Ιωάννης Πρωτονοτάριος, Ίων Πανόπουλος, Κίμων Αξαόπουλος, Κίτσα Αγγελάκου, Κοσμάς Λιλικάκης, Κωνσταντίνα Ζέρβα, Λετίτσια Μουστάκη, Μαέστρος (Πύραυλος), Μαριλένα Ζολώτα, Μάριος Πασχάλης, Νίκος "Νεκ" Σωτηρέλης, Νίκος Μαρκομπότσαρης, Νίκος Πρέσσας, Πάνος Αρχολέκας, Ράνια Καραμούζη, Σοφία Κοψίδου, Σοφία Σιδηροπούλου, Σταματίνα Πάλμου, Στέλλα Παπαθανασίου, Τάσος Τσιούμας, Τζίμης Ευθυμίου, Χάρης Βελαώρας

Τα έργα πρόκειται να τυπωθούν σε σακούλες σκουπιδιών και να μοιραστούν σε εθελοντές. Το έργο φιλοδοξεί να γίνει η αφορμή, το βίωμα, το κίνητρο.
Οι σακούλες με τυπωμένα πάνω τους τα έργα θα χρησιμοποιηθούν σε μαζικές καμπάνιες μαζέματος σκουπιδιών σε παραλίες και άλλους δημόσιους χώρους. Θα επιδιώξουμε οι καμπάνιες αυτές να γίνουν, όπως κάναμε και παλιότερα, σε συνεργασία με δήμους, επιχειρήσεις και μαζικούς φορείς.

Το έργο τέχνης καλείται να κατέβει στο χαμηλότερο σημείο του κύκλου της κατανάλωσης, στο σκουπίδι που μολύνει ριγμένο ανεύθυνα τη φύση και μαζικά να σπάσει τον κύκλο της ευδαιμονικής αλλοτρίωσης.

Ενεργοποιώντας δίκτυα επικοινωνίας και συμμετοχής απέναντι στην προστασία του περιβάλλοντος.

Συμβολίζει στο βάθος της μια πιο προσωπική στάση στα πράγματα αντί για την παραίτηση και την απαξίωση.